مدیریت سرمایه تریدر رولت یکی از روشهای پویای تعیین حجم معاملات در بازار فارکس بوده، که بر اساس نتایج معاملات قبلی، میزان ریسک را تغییر میدهد.
در این سیستم معاملهگر پس از کسب سود، حجم معامله بعدی را افزایش داده و پس از زیان، ریسک را کاهش میدهد یا به سطح پایه بازمیگرداند. هدف این روش، استفاده از دورههای سودده برای افزایش بازده احتمالی، بدون وابستگی به افزایش حجم پس از ضرر است.
برای درک بهتر این روش، آشنایی با اصول مدیریت سرمایه در فارکس اهمیت زیادی دارد. زیرا انتخاب اندازه پوزیشن، تعیین حد ضرر و کنترل افت سرمایه، نقش مهمی در حفظ موجودی حساب دارند.
مدیریت سرمایه رولت، با مفهوم پیشروی مثبت (Positive Progression) شناخته شده و با سیستم مارتینگل تفاوت دارد. در مارتینگل متداول، حجم معامله پس از ضرر افزایش پیدا میکند، اما در رولت افزایش حجم به معاملات سودده وابسته است.
این سیستم که با نام “Don Guy” شناخته شده، 2 مدل اصلی به نامهای “Consecutive Wins” و “Cumulative Wins” دارد.
برای مثال، اگر موجودی حساب 10,000$ باشد و هر واحد ریسک معادل 0.5% سرمایه، یعنی 50$، در نظر گرفته شود، ریسک معاملات میتواند در یک رشته برد از 50$ به 100$ و سپس 150$ افزایش یابد. البته این افزایش باید با رعایت سقف ریسک و محدودیت افت سرمایه انجام شود.
عملکرد روش رولت به عواملی مانند نرخ برد، نسبت ریسک به ریوارد، ترتیب برد و باخت و کیفیت استراتژی معاملاتی بستگی دارد. بنابراین، این روش بهتنهایی سودآوری را تضمین نمیکند و بهتر است پیش از استفاده در حساب واقعی، با بکتست و معاملات آزمایشی ارزیابی شود.
برای اجرای این روش، معاملهگر ابتدا باید 3 پارامتر را مشخص کند.
در سیستم معرفیشده توسط “Don Guy”، دو مدل اصلی برای تنظیم واحدهای معاملاتی وجود دارد.
در مدل “Consecutive Wins”، معاملهگر با یک واحد شروع کرده و پس از هر معامله سودده، یک واحد به حجم معامله بعدی اضافه میشود. با اولین باخت، چرخه افزایش حجم متوقف شده و ریسک به یک واحد پایه بازمیگردد.
قواعد اصلی این مدل به شرح زیراند.
این مدل برای معاملهگرانی قابلبررسی بوده، که استراتژی فارکس آنها گاهی رشتههای برد متوالی ایجاد میکند. با این حال، حتی یک سیستم سودده نیز ممکن است در چند معامله پیاپی زیان ایجاد کند [بنابراین، نباید احتمال موفقیتهای متوالی را قطعی در نظر گرفت].
در روش “Cumulative Wins“، تغییر حجم فقط به تداوم بردها وابسته نیست. در ساختار پایه این مدل، پس از برد 1 واحد به تعداد واحدهای معاملاتی اضافه میشود و پس از باخت یک واحد از آن کم میشود. البته تعداد واحدها، از حداقل تعیینشده پایینتر نمیرود.
برای مثال، اگر معاملهگر پس از دو برد به 3 واحد رسیده باشد، یک باخت تعداد واحدها را به 2 کاهش میدهد، نه اینکه الزاماً کل چرخه را از ابتدا شروع کند.
این ویژگی باعث میشود مدل “Cumulative Wins” بتواند برای مدت بیشتری در سطوح بالاتر حجم باقی بماند. در مقابل، احتمال تداوم ریسک بالا پس از یک باخت نیز وجود دارد و در صورت تکرار زیانها، افت سرمایه قابلتوجهی ایجاد میشود.

برای درک بهتر عملکرد این سیستم، یک حساب معاملاتی با مشخصات زیر را در نظر بگیرید.
در این مثال، هر برد بهاندازه تعداد واحدهای معامله سود ایجاد میکند و اولین باخت، تعداد واحدها را به سطح پایه بازمیگرداند.
| شماره معامله | نتیجه | واحد ریسک | سود یا زیان |
| 1 | برد | 1 | +$50 |
| 2 | برد | 2 | +$100 |
| 3 | برد | 3 | +$150 |
| 4 | باخت | 4 | -$200 |
| 5 | باخت | 1 | -$50 |
مهمترین تفاوت روش رولت و مارتینگل، زمان افزایش حجم معاملات است. در مارتینگل، معاملهگر معمولاً پس از ضرر حجم را افزایش میدهد تا در صورت برد بعدی بخشی از زیان قبلی را جبران کند.
در مقابل، سیستم رولت افزایش حجم را به معاملات سودده مرتبط میکند.
| ویژگی | مدیریت سرمایه رولت | مارتینگل |
| زمان افزایش حجم | پس از برد | پس از باخت |
| هدف اصلی | استفاده از دورههای سودده | تلاش برای جبران زیان |
| واکنش به باخت | کاهش یا بازنشانی واحدها | افزایش حجم در نسخه متداول |
| ریسک در رشته باخت | وابسته به قوانین سیستم | امکان رشد سریع زیان احتمالی |
| نیاز به کنترل حجم | ضروری | بسیار ضروری |
| محدودیت سرمایه | همچنان تعیینکننده | ممکن است سریعتر به محدودیت برسد |

🔹خیر، در سیستم رولت حجم پس از برد افزایش پیدا میکند، اما در مارتینگل متداول، افزایش حجم پس از زیان انجام میشود.
🔹نمیتوان صرفاً براساس نرخ برد نتیجه گرفت. نسبت ریسک به ریوارد، هزینههای معاملاتی، ترتیب برد و باخت و قوانین تغییر حجم نیز بر سودآوری اثر دارند.
🔹این روش قابلآزمایش بوده، اما باید محدودیت افت سرمایه روزانه و کلی حساب پراپ در تمام مراحل افزایش حجم رعایت شود.